Deze week deel ik iedere dag een gedicht geïnspireerd op een spelmoment uit mijn meest recente supervisie groepje.
Bij de casusbespreking van Anouk Cornelissen van Kenter Jeugdhulp kwamen we tot de conclusie dat het voor dit specifieke jongetje erg lastig is om (speelse) probleempjes talig op te lossen, omdat hij die moeilijk spontane taal kan uitten.
Moet je dan alle problemen uit de weg gaan? Of kun je ze juist aangrijpen als momenten om te kunnen groeien in de ontwikkeling? Geef hem als voorbeeld de woorden die nodig zijn om het probleem op te lossen. Blijf alert op opbouw van de frustratie en houd het speels en plezierig. Zorg dat het probleem zich nog een keer voordoet om hem de kans te geven het op te lossen!
Als jij met de ballen gooit
lijk jij minder in contact
vandaar dat ik bewust
het ballenbakje heb gepakt.
Dat vormt voor jou een probleem,
want jij kan niet door met je spel.
Je aandacht heb ik daardoor snel!
Je vindt niet de juiste woorden,
geen “geef”, “mij” of “stop”.
Ik zie de spanning groeien,
hoe los jij dit nou op?
Je trekt het bakje uit mijn hand,
zo vermijdt je gesproken taal.
Hierin kun jij nog gaan groeien,
met wat hulp van mijn kant!
